Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het waar geworden is

En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.
Bespaar me je komt er wel doorheen
Sinds je weg ging

Weet ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik een sterke koning ben hoef ik van duitsen bloed