De hond een brok tataar
Mijn god was jij hier maar
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen

Waar ik ga of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet

Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben een roffe alexander,

Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll

Toch moet je nog wat doen aan je stem
En doof ik 's nachts voor haar bed staat
Willem, wat heb je geen idee, neeheeaa
Willem, wat wou je nou beginnen