Ik behoed je voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken

Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan

Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje

Gewoon een geintje
En slaat elkander op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land wars van betutteling