Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.

Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.
Dit is geen sprake van
Dat is voor sommige het sein

Een uurtje christelijk te zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de muur
En niemand die droog brood eet