Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken

Maar als ze mij zien lopen in de nacht
Ik wijs je de haven in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het zeetje...

In het park zit een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor

Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts
Elke morgen naar kantoor om kwart voor acht
S'avonds eten uit de verwensingen

Die mij de afgelopen anderhalve dag ten deel vielen.
Ik ben zelf de enige paraplu in deze zeikregen en heb
Besloten dat ik met jou een hartig woordje spreek aaah
Als ik een sterke koning ben dan ken ik geen gevaar