Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven

Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten

Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men heeft een taak in dit leven
Alles gedaan om je voor de storm

Hou je veilig zo lang als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken
Een vlag, twee leeuwen

Met elkaar in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze