De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?

Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de lijn
Om minder lustobject te zijn

Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet meer wat ik doe
Ik leef niet meer k ben moe

Maar wat doet het er nog toe
Ik slaap haast niet meer 's nachts het licht
Dan droom ik dat zeg dan,
Niemand zegt kom hier, hee kom hier