Want jarenlang heeft u er naar toe geleefd
Nu bent u de man die een feestje geeft
En binnenkort zijn wij aan u gewend en dan zeggen wij tegen elkaar onze
Koning dat is een raar geval 'k

Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze hee

Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik met een boog uit het ziekenfonds kicken.
Want wij betalen niet voor de rechten van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met

En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer