Koningslied #960
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het zeetje...
In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de lijn
Om minder lustobject te zijn