Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het slechtste nummer ooit en
Het land vol groepen van protest

Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.

Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.
En als die engerds het dan
Je belooft dat je alles zult geven

Iedere stap die je wist dat zou komen is eindelijk hier
Ben je er klaar voor?
Kun je dat ooit echt zijn?
Daar sta je dan de deur