De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet meer k ben moe

Maar wat doet het er nog toe
Ik slaap haast niet meer k ben moe
Maar wat doet het er nog toe
Ik slaap haast niet meer wat ik graag wil, ooh daar is

Willem met de softie regering,
De troon en de wind en regen
En zal achter je blijven staan
Ik draag een vaandel met jouw naam

Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen het riool uitmesten.
En alle inbrekers bij de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huis.

Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.
En als je ooit je weg verliest
Ben ik je misdaan