En binnenkort zijn wij aan u gewend en dan zeggen wij tegen elkaar onze
Koning dat is een prima vent
Die van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met

En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.

Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik ga of waar ik sta of waar ik ben
Op straat of op het strand

Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de rechten van de krant
Ergens in

Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar dromen
Ziet ze weer die