Dus aan de kant met de blote handen
En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand

Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de krant
Ergens in

Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!!
Je hebt nog een lange weg te gaan jonge man als jij denkt