Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik sta of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie hoor je overal
Willempie is een prima vent

Die van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan

Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts in haar dromen