Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen
Met z'n allen
Met z'n allen op het plein

Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur
En dan sta jij alleen.

Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen om me heen
Waar ik ga of sta
Ik heet

Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,

En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te zagen