Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de nacht
Ik wijs je de haven in de zon en de regen en de regen
Zij aan zij, borst vooruit

Trots als een pauw, dit is ons geluid
En hoe klein we ook zijn
Onze daden zijn groot
Gaan niet onderuit

Voor jou, mijn kind
Voor m’n pa, voor m’n ma
Loop voor jou door de wind
Zal ik naast je blijven staan

Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen
En hou het water bij jou vandaan