Koningslied #9128
En doof ik 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat de koning altijd bovenaan staat, nog niet,
Doe je best en zing nu met ons mee, ooh yeahea
Wacht maar af totdat ik koning ben!!
Je hebt nog een lange weg te gaan jonge man als jij slaapt
Ik behoed je voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef
Samen zijn we sterk
Eendracht maakt machtig
Hoe een klein land groot kan zijn