Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon

Uit de kampen van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!
Waarschuwing: hoe harder onze samenleving wordt,

Hoe harder de maatregelen moeten worden.
De nu volgende tekst wordt vandaag nog als te extreem beschouwd,
Maar hoelang duurt het nu nog voor de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,

En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de duisternis