Zit er iemand in de tram
Ik hoor overal je stem
En doof ik 's nachts
Elke morgen naar kantoor om kwart voor acht

S'avonds eten uit de diepvries kant en klaar
De hond een brok tataar
Mijn god was jij hier maar
Want alleen is maar alleen

Soms vertel ik het de mensen om me heen
Waar ik ga of waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb een antwoord op elk probleem

Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet luisteren maar ik hoor ze
En in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,

Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!
Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de metro.
Voor de feministen nu een nieuwsbericht: