Met z'n allen zingen wij van harte gefeliciteerd
Met z'n allen laat het oranjebitter nu maar knallen
Met z'n allen op het plein
Dan roepen ze me na

Willempie waar ik sta of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet

Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug

En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je nog wat doen aan je stem