Beschuit bij het ontbijt
Het land wars van betutteling
Geen uniform is heilig
Een zoon die noemt z'n vader

Piet
Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,

Ter wille van het oosten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is nu net het verschil
Het word hoog tijd dat de doodstraf weer gewoon wordt.