Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet de wetten voor

Die laat je in hun waarde
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het slechtste nummer ooit en

Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is

Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen
Dan breekt acuut de passie los
Dan blijft geen mens meer binnen