Willem met de blote handen
En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand

Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen
Met z'n allen op het plein
Dan roepen ze hee

Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer

Willempie hoor je overal
Willempie is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet

Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na
Willempie waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.