Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje

Gewoon een geintje
En slaat elkander op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd

Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar tot je in de lucht