Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben
Op straat of in de muur

En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ben

Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles

Want
Willem weet van wanten
Ja, vraag het an z'n klanten
Als je maar kikt