Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land wars van betutteling
Geen uniform is heilig

Een zoon die noemt z'n vader
Piet
Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen

Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na

Willempie waar ik ben
Op straat of in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles