Ergens in
Breda wacht een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer

Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!
Wacht maar af totdat ik koning ben!

Wacht maar tot je in hun waarde
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd

Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de lucht