Koningslied #8351
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na
Willempie waar ik sta of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mij op een nette of grappige manier hebben laten weten
Dat zij my niet verrassen
In haren boosen moet,
Haar handen niet gewassen
In mijn ziel de heldenmoed van wie mij voorging en voorging en voorging en voorging
Ik ben zelf de enige paraplu in deze zeikregen en heb
Besloten dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te samen
Heb ik altijd geeerd.
In godes vrees te leven
Bidt god nacht ende dach,
Dat hij mij kracht wil geven
Dat ik u niet verlaten
Al zijt gy nu bezwaart:
Die vroom beheert te leven