De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar tot je in hun waarde
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land wars van betutteling
Geen uniform is heilig
Een zoon die noemt z'n vader

Piet
Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die schrijf je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde