Want wij betalen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het milieu verpesten,
Moeten met de blote handen
En hou het water bij jou vandaan

Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de kampen van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant

De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken