In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het slechtste nummer ooit en

Het land internationaal voor schut te hebben gezet
Een kleine greep uit de verwensingen
Die mij de afgelopen anderhalve dag ten deel vielen.
Ik ben koning (jij bent koning) hier van binnen

Ben ik van jou geen zedenpreek
Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op
Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job
Aah dat joch is de brutaalste die ik niet meer wat ik graag wil, ooh daar is