Land vol herinnering
Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de nacht
Ik wijs je de haven in de muur

En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of sta

Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik met een boog uit het land.

En alle housers die te veel xtc slikken,
Zal ik naast je blijven staan
Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan