Want maatregelen neem ik niet meer k ben moe
Maar wat doet het er nog toe
Ik slaap haast niet meer k ben moe
Maar wat doet het er nog toe

Ik slaap haast niet meer 's nachts
Elke morgen naar kantoor om kwart voor acht
S'avonds eten uit de verwensingen
Die mij mijn hert doorwond.

Van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het huilen

En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is nu net het verschil
Het word hoog tijd dat ik met jou op weg ben

En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering