Koning, koning willem, aan het zeetje...
In het park zit een jongeman
Hij leest de koppen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang

Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik

In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul

Ik voel nu wel dat je me nooit meer wil
Hier staat
U dan vanmorgen
Het is wel spannend maar toch ook fijn