En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of sta

Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie '
K weet nog goed dat ik mij niet op deze manier laat bejegenen.
Excuses aan hen die het flikt, hoy
Me broer dat is een prima vent

Die van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,

Het wordt tijd dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet meer 's nachts voor haar bed staat
Willem, wat heb je geen idee, neeheeaa