Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na

Willempie waar ik ben
Op straat of op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.

Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.
En als je ooit je weg verliest
Ben ik je baken in de straat of op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed