Ik zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn

Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet versta
Ik kom uit

Polen zegt ze
Als ik er naar toe geleefd
Nu bent u de man die een feestje geeft
En binnenkort zijn wij een groot gezin

Met goud zijn wij aan u gewend en dan zeggen wij tegen elkaar onze
Koning dat is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet

Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan