En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je nog wat doen aan je stem

En doof ik 's nachts
Elke morgen naar kantoor om kwart voor acht
S'avonds eten uit de verwensingen
Die mij de afgelopen anderhalve dag ten deel vielen.

Ik ben zelf de enige paraplu in deze zeikregen en heb
Besloten dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik

Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n allen
Met z'n allen