Die laat je in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik met een klok
En glas in lood
En van het slechtste nummer ooit en
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.

Met de hele teringzooi d'r op en d'r aan,
En komen van vooraf aan op straat te staan.
En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.

Bespaar me je gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.
Dit is geen sprake van
Dat is voor sommige het sein