Koningslied #7315
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.
Hoge heren die het flikt, hoy
Me broer dat is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na
Willempie waar ik ben
Op straat of op het bekje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak in je dromen