Dat was een hele toestand, want ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de muur
En niemand die droog brood eet

Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of sta
Ik heet

Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '

K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben
Op straat of in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet meer wat ik graag wil, ooh daar is geen plaats meer voor ze.

Dit is geen tijd voor woorden maar daden,
Dus een aantal mensen zullen in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.