Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Waar ik ga of waar ik ben
Op straat of op het plein

Dan roepen ze me na
Willempie waar ik sta of waar ik sta of waar ik sta of waar ik sta of waar ik ga of waar ik sta of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug

Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid

Met z'n allen
Met z'n allen
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje