Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!

Waarschuwing: hoe harder onze samenleving wordt,
Hoe harder de maatregelen moeten worden.
De nu volgende tekst wordt vandaag nog als te extreem beschouwd,
Maar hoelang duurt het nu nog voor de hele bevolking zo denkt?

Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.

Dit is geen tijd voor woorden maar daden,
Dus een aantal mensen zullen in het kader van gezond verstand
Verdwijnen alle kerken en moskeen uit het land.
En alle inbrekers bij de mensen thuis,