Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent

Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang

En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie hoor je overal
Willempie is een raar geval 'k

Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na

Willempie waar ik sta of waar ik ga of waar ik sta of waar ik ben
Op straat of in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen