En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ga of sta

Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie hoor je overal
Willempie is een prima vent
Die van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met

En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.

Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen om me heen
Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de dalles