Gewoon de mooiste met een klok
En glas in lood
En van het slechtste nummer ooit en
Het land wars van betutteling

Geen uniform is heilig
Een zoon die noemt z'n vader
Piet
Een fiets staat nergens veilig 15

Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand

Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik sta of waar ik sta of waar ik ga of sta

Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer