Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik ga of waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je verder lopen

Of ben je weer bezopen
En heb je grote handen (oh grote handen)
Een bek vol gouwe tanden (maar dan ga ik verder lopen)
Geen stuiver in je dromen

En daar is t dan
De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier
Ben je er klaar voor?
Kun je dat ooit echt zijn?

Daar sta je dan de deur
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie '