Beschuit bij het ontbijt
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het slechtste nummer ooit en

Het land wars van betutteling
Geen uniform is heilig
Een zoon die noemt z'n vader
Piet

Een fiets staat nergens veilig 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die moeten niet 't keurslijf in