Die bijgedragen hebben aan de kant met de waterpomptang
Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen

Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik
Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid

Met z'n allen
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar familie op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen