Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan
Ik bouw een dijk met m’n blote handen
En hou het water bij jou vandaan

Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor de tip.
Prachtig idd.
Waar heb je geen idee, neeheeaa
Willem, wat wou je nou echt zoveel vrijer dan bij mij